معمولا از هوش مصنوعی به عنوان ابزاری در پژوهش استفاده میشه که به جای ما فکر کنه و به جای ما کار رو انجام بده.
اما واقعیت اینه که کیفیت خروجی هوش مصنوعی در این صورت معمولا در حد یک خروجی پژوهشی نیست و گاهی افراد دیر متوجه این مسأله می‌شوند.
مثلا برخی از افراد وقتی متوجه میشن بسیاری از منابع فیک بوده یا وقتی متوجه میشوند که حرف‌هایی که گفته شده، خیلی اوقات واقعا در آن منابع وجود نداشته، بسیار ناراحت میشن و تا حدی در استفاده از ابزار هوش مصنوعی سر خورده میشن.

اما در همین حال عده ای هستند که با استفاده درست از ابزارهای هوش مصنوعی، از هوش مصنوعی مثل یک دستیار در کنار خودشون استفاده کرده‌اند و خروجی‌های پژوهشی خودشون رو بهبود داده‌اند.
این افراد به جای اینکه از ابزار انتظار داشته باشن که کار رو براشون انجام بده، خودشون کار را انجام میدادند و از ظرفیت‌های ابزارهای هوش مصنوعی برای سرعت و کیفیت کارشون و حل چالشهاشون استفاده می‌کنند.

ما از اوایلی که هوش مصنوعی رایج شد، به خلاف معمول مراکز آموزشی، سعی کردیم هوش مصنوعی را این طور و به این سبک آموزش بدهیم، یعنی مدل استفاده تعاملی از هوش مصنوعی را ترویج کنیم.
در اوایل سال 1402 به حدود 20 هزار مخاطب، آموزش‌های عمومی هوش مصنوعی را دادیم و با برگزاری دوره دانشگاه ChatGPT و حدود 2000 مخاطب در سال 1402، به افراد کمک کردیم که مدل تعاملی تحصیل و پژوهش و کسب و کار با هوش مصنوعی را یاد بگیرند.

سپس بر اساس همین الگوها ابزاری را طراحی کردیم که طبق رصد انجام شده با تمامی ابزارهای پژوهشی دنیا متفاوت است. به جای اینکه کار را او انجام دهد، طبق ریل گذاری انجام شده در تمامی مراحل پژوهش با شما همراهی می‌کند.

ما به کمک این ابزار می‌توانیم کمک کنیم که شما بتوانید مسیر پژوهش خود را سریعتر طی کنید و البته به خروجی با کیفیت‌تری برسید. البته کیفیت نهایی خروجی تا حدی به توان پژوهشی شما بستگی دارد که برای تقویت آن نیز برای شما برنامه داریم.